اشعار: سرنوشت

نگو «سرنوشتم اینه»
با خودت چون و چرا کن
دنیا فرض کن در بسته‌س
برو در بزن، صدا کن
ما تو این دنیا غریبیم
واسه این زمین بزرگیم
آدمیم، آدمِ آدم
ما نه برّه‌ایم، نه گرگیم
دیو بده، فرشته خوبه
ما نه اینیم، ما نه اونیم
هردو ایم، هردو محاله؟
پس چی‌ایم ما؟ نمی‌دونیم
برا روشنای عالم
خشت خام آینه‌فامه
تو که آیینه‌پرستی
مذهبت بگو کدامه


::
همه خسته‌ن، همه بسته‌ن
یکی تنها، یکی رسته
همونی که توی محراب
رو به آسمون نشسته

Advertisements

دیدگاه

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s