شایسته‌سالاری در حاشیه‌سازی و ایجاد روابط وبلاگی

اول اینو بگم: حجم عظیمی از بانک اطلاعاتی سایت goo.gl (کوتاه کننده آدرس اینترنتی گوگل) از بین رفته و این شرکت هیچ توضیحی دربارش نداده و نمی‌ده تا اعتبارش در حفظ اطلاعات کاربران زیر سؤال نره. و جالب اینجاست سایتای کپی‌کننده اخبار تکنولوژی هم به این موضوع نپرداختن چون ایده رو از سایتای خارجی دریافت نکردن!

فضای مجازی بعنوان رسانه‌ی برخط مورد تجاوز همه‌ی دولت‌ها قرار گرفته. از جمله اینکه اگر کسی بخواد خبری رو منتشر کنه باید از چندین مرجع «لوگو» دریافت کنه و بچسبونه به سایتش (خارج از اون عکسای رهبری که سایتای اشتراک فایل می‌ذارن صفحه اول سایتشون و زیرش درج می‌کنن «طبق قوانین جمهوری اسلامی ایران») که خود این امر موجب فاش شدن هویت شخص بطور قاطعانه می‌شه (مثل ماجرای کارت ملی هوشمند که فقط جهت انگشت‌نگاری از ملت بود) چون صدتا واسطه لازمه برای معرفی مدیر سایت همراه با مشخصاتشون که گمان نمی‌کنم سایت‌های وسطه (واسط دولت و مردم یا واسط سیاستمداران با مردم) مراحل مذکور رو طی کرده باشند وگرنه یکی از این سایت‌ها با انتشار اخبار کذب حداقل مورد حمله رسانه‌ای قرار می‌گرفتند

تساوی اجتماعی
تساوی اجتماعی

امسال زمزمه دسترسی افراد با کاربری مشخص در کشور هم به گوش می‌رسید که دیگه عمق فاجعست

دسترسی به سرویس‌های با کیفیت خارجی رو محدود می‌کنن و سرویس‌هایی (از جمله چند سرویس‌دهنده‌هایی که اطلاعات کاربرارو به فنا دادن به بهانه حمله‌های سایبری و دستور کارگروه تعیین مصادیق مجرمانه)

همه به یاد دارن جامعه وبلاگی ایران در دنیا سروصدا کرد و بعد از ناامن شدن فضای سایبری برای بیان حقایق، افت شدید وبلاگ‌هارو به وقایع مختلف مثل ظهور شبکه‌های اجتماعی ربط دادن

با وجود تنش‌ها بین سایت‌های مختلف حزبی در ایران؛ می‌تونید به شبکه‌سازی همه‌ی سایت‌ها توجه کنید که روزانه فقط بصورت با ربط و بی‌ربط پست می‌زنن و همگی باهم پیوند شدن! اینگونه پیوندها هم موجب گردش ترافیک داخلیه (این مورد عقلانیه) و هم ایجاد حلقه‌ی اعتماد برای موتورهای جستجو از جمله گوگله که اگه سایت خبری بخواد بین این موج حرفی برای گفتن داشته باشه، یا باید به شبکه‌های جهانی امثال سرویس‌های جهانی خبری (بی‌بی‌سی، رادیو فردا، رادیو آمریکا و …) وصل باشه یا اینکه تنها راه ایجاد شبکه با سایتای خبری حزبی داخلیه که اهداف تجاریشون همون خط مشی‌های صدا و سیماست اما مطالبشون علاوه بر رسمی، پر شده از عنوان‌های زرد برای کاهش ترافیک خارجی و بقول معروف شیره مالیدن سر کاربرای داخلی!

می‌تونم یه مثال دیگه بزنم برای این موضوع: پس چرا وبلاگ‌هایی که به هر دلیلی خارج از کشور زندگی می‌کنن کاملا انسجام رسانه‌ای دارن؟! و در ایران هیچکس هنوز جرعت نکرده بجز حوضه تکنولوژی و ورزش، وارد وادی‌های تحلیلی سیاسی بشه

چیزی که من خودم طی مواردی باهاش درگیر بودم: روند ناقص رسیدگی به جرایمه

که یا کوبنده و زننده اتفاق میفته و یا اینکه کلا رسیدگی وابسته به پارتی می‌شه

بطور مثال عرض می‌کنم: کسی که به جرم سوء قصد، ازش شکایت می‌شه؛ آیا باید مورد بازجویی قرار بگیره یا نه؟

این روند در حال حاظر کاملا وابسته به حساس بودن پرونده و تعداد شاکی و … داره

«تساوی در قانون کیفری» یکی از الزامات پیشروی طبیعی خط مشی‌های هر دولتیه

اینکه قشر گسترده‌ای از مردم به این نوع «پارتی‌بازی» اقرار داشته باشن، شخص مسئول نباید طوری پاسخ بده که انگار همه دارن اشتباه می‌کنن (غلط کردن) بلکه باید برخورد محکم همینجا صورت بگیره و برخورد قاطع اینجا کارآمده

پ.ن: صحبت درباره روزمرگی‌های هر بلاگری «حق» محسوب می‌شه، حتی اگر به رسمیت شناخته نشه (افراد با توجه به قوۀ تحلیل خودشون باید در مورد مسائل مختلف جامعه تصمیم بگیرن)

Advertisements

دیدگاه

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s